„Joga: mądrość i praktyka” - B.K.S. Iyengar
“Dyscyplina jogiczna podniosła mnie z poziomu nie w pełni rozwiniętej istoty ludzkiej i sprawiła, że stałem się mężczyzną pewnym siebie, szczerym w działaniu, odpornym i godnym zaufania, dała mi jasność myślenia i czystość sumienia. Teraz jestem najdumniejszym człowiekiem na świecie, niosąc razem z moimi uczniami przesłanie Jogi milionom ludzi na całym świecie, w postaci fizycznego zdrowia, umysłowego opanowania, jasności intelektualnej i duchowej pociechy”.
Joga a starzenie się.
Ludzie przypominają mi o moim zaawansowanym wieku, lecz gdy ćwiczę, przekraczam moje ciało i jego wiek.
Starzenie się jest naturalnym zjawiskiem. Jest wzrostem od dzieciństwa do wieku dojrzewania, wieku średniego i starości. Jest przechodzeniem z jednej fazy życia do następnej, chociaż człowiek pozostaje ten sam.
Aromat życia w każdym z nas stopniowo wysycha, w miarę jak się starzejemy, podobnie jak młode drzewko, które wyrasta na ogromne drzewo rodzące co roku słodkie, soczyste owoce, by wreszcie przygasnąć.
Ja również się starzeję, lecz moja wielogodzinna praktyka jogi jest bardzo regularna, jak wschody i zachody słońca. Zacząłem ćwiczyć Jogę w wieku lat 16, aby wyzwolić się z mojej schorowanej egzystencji. Po 4 latach regularnej praktyki zyskałem dobre zdrowie. Zachęciło mnie to do dzielenia się wiedzą o Jodze z innymi ludźmi, którzy cierpią, tak jak ja cierpiałem. Pracowałem nieprzerwanie, aby uczynić jogę atrakcyjną i pociągającą i w ten sposób nieść w świecie przesłanie “Jogi dla zdrowia w ciele i pogody ducha”; cieszę się, że dziś Joga jest postrzegana jako rodzaj medycyny alternatywnej.
Zyskałem dodatkowe 60 lat życia dzięki mojej regularnej praktyce, więc nie boję się śmierci. Jestem gotów uścisnąć śmierć lekko, ponieważ poprzez Jogę sprawiłem, że życie moje i innych ludzi nabrało blasku. Nadal kontynuuję moje wczesne ćwiczenia, więc będę mógł odejść naturalnie, majestatycznie i szlachetnie. Stawiam siebie za przykład dla osób z mojej grupy wiekowej, aby zachęcić ich do praktykowania Jogi.
Uważam, że wiek starczy jest błogosławieństwem, które niesie ze sobą wielki szacunek ze strony młodzieży, pod warunkiem że dba się o zdrowie i nie jest się zależnym od innych, jak pasożyt. W tym wieku człowiek powinien rozjaśniać myśli i czyny innych ludzi. Człowiek powinien prowadzić swoją rodzinę i przyjaciół, aby nie popełniali tych samych błędów co on, błędów, które stanowiły przeszkodę na drodze jego życiowego rozwoju.
…Kiedy człowiek starzeje się, umysł podsyca negatywną postawę wobec życia. Dzięki władzy woli nad umysłem, wiek starczy można przeżyć dobrotliwie, praktykując jogę.